Budowa mały|Rękopis Adagia z I Sonaty Tytuły poszczególnych części zapisano w oryginale po włosku (być może w hołdzie dla Włoch będących ojczyzną skrzypiec). Adagio Fuga Allegro Siciliana Presto Grave Fuga Andante Allegro Adagio Fuga Largo Allegro assai Allemanda Double Corrente Double Presto Sarabande Double Tempo di Borea Double Allemanda Corrente Sarabanda Giga Ciaccona Preludio Loure Gavotte en Rondeau Menuet I Menuet II Bourrée Gigue (Źródło tabeli:)
Dzieło stanowi kulminacyjny punkt polifonicznego komponowania na instrument smyczkowy. Zastosowane środki przypominają lutniową technikę kompozytorską Denisa Gaultiera. Polifoniczne wielodźwięki można uznać za kontynuację niemieckich tradycji skrzypcowych Heinricha Ignaza Bibera czy Johanna Jakoba Walthera, aczkolwiek Bacha nie interesowała np. skordatura obecna w kompozycjach Bibera czy muzyka ilustracyjna obecna u Walthera.
Dzieło składa się z trzech sonat przypominających włoskie sonaty da chiesa (kościelne) i trzech sonat (partit) kameralnych, przypominających włoskie sonaty da camera (sonaty kameralne).