Trzy czteroczęściowe sonaty o identycznej strukturze odpowiadające schematowi sonaty da chiesa (wolno-szybko-wolno-szybko) występują na przemian z trzema wieloczęściowymi partitami (suitami tanecznymi, w autografie nazywanymi Partia) o nietypowej budowie, zróżnicowanej i niekonwencjonalnej. Ta naprzemienność według może sugerować chęć złączenia sacrum z profanum. Pomimo daleko posuniętych stylizacji pojedyncze utwory zachowały jednak taneczny charakter.
W kompozycjach zachodzą interesujące zależności numeryczne: całość ma 2400 taktów, które przy odpowiednim podzieleniu układają się w proporcjach 1600:800, a 32 części można podzielić w proporcjach 5:3. Chaconne stanowiąca centralną kompozycję cyklu składa się z 32 wariacji, pojawia się na 21. miejscu (7 × 3), co przypomina datę urodzin Bacha (21 marca), a także może kojarzyć się z 21 chorałami z .
uważał, że dzieło jest skończone i nie wymaga dodawania akompaniamentu, co zresztą wynika wprost z jego oryginalnego tytułu.