Przykład: (Odyseja); // (Owidiusz).
Cezura po siódmej półstopie () z towarzyszącą cezurą pomocniczą po drugiej arsie (); powstaje wtedy tzw. wiersz trójdzielny (). Przykład: nec quicquam / nisi pondus iners // congestaque eōdem (Owidiusz).
Diereza bukoliczna () po czwartej stopie z towarzyszącą cezurą męską (); diereza zbiega się zawsze z silną interpunkcją, przykład: Tītyre, dum redeō / brevis est via, // pāsce capellās (Wergiliusz).
Restrykcje w budowie heksametru W teorii każdy wers zbudowany na podstawie powyższych zaleceń metrycznych można uznać za heksametr daktyliczny. W praktyce, żeby wiersz mógł uchodzić za gładki, potoczysty i elegancki, musi dodatkowo spełniać określone ograniczenia dotyczące wzajemnej relacji tworzącego rytm wiersza tzw. iktu metrycznego (czyli rozłożenia ars) i akcentu wyrazowego. Restrykcjom podlega też rozmieszczenie wyrazów jednosylabowych.
Rozmieszczenie wyrazów jednosylabowych Wyraz jednosylabowy nie może być w heksametrze umieszczony bezpośrednio po cezurze.