Genom tego gatunku (heksaploida) został zsekwencjonowany w 2021.
Ekologia Siedlisko thumb|Czosnaczek na skraju lasu pod Wrocławiem thumb|Jajo zorzynka rzeżuchowca na czosnaczku Czosnaczek spotykany jest głównie w lasach liściastych – grądach (Carpinion), buczynach (Fagion), a zwłaszcza w lasach łęgowych (Alno-Ulmion) i podgórskich lasach zboczowych (Tilio-Acerion). Często obecny jest w żyznych lasach i zadrzewieniach antropogenicznych, np. laskach robiniowych ze związku Chelidonio-Robinion, w parkach i na cmentarzach. Najliczniej występuje w miejscach widnych i wilgotnych, na skrajach lasów, poza tym rośnie w zaroślach, na siedliskach ruderalnych – pod płotami, na przydrożach, na nasypach kolejowych, na odłogach i w ogrodach jako chwast. W optymalnych warunkach siedliskowych pojawiać się może masowo, gdzie indziej, np. w miejscach suchych i nasłonecznionych, rośnie pojedynczo.
W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla zbiorowisk okrajkowych i prześwitów w lasach świeżych i wilgotnych z rzędu Glechometalia, czy też związku Galio-Alliarion. W typologii siedlisk leśnych uznawany jest za gatunek charakterystyczny dla lasu łęgowego (Lł).