Nie występuje u czosnaczka rozmnażanie wegetatywne.
Cechy fitochemiczne W części nadziemnej rośliny zawarty jest olejek gorczyczny o bardzo ostrym smaku, flawonoid alliarozyd, glukozynolany (m.in. synigryna), sinapina, witamina C i A. Po roztarciu roślina silnie pachnie czosnkiem, za co odpowiadają związki siarki (tiozwiązki) bardzo podobne do obecnych u czosnku. W korzeniach stwierdzono glukonasturcynę (glukozynolan), a w nasionach kardenolidy (glikozydy). Zawartość związków cyjanogennych, stanowiących ochronę przed roślinożercami, sięgać może do 100 ppm świeżej masy w młodych roślinach, zwłaszcza w siewkach. Mimo to roślina określana jest jako praktycznie nieszkodliwa, zwłaszcza w przypadku spożywania niewielkich ilości. Udział związków cyjanogennych zmniejsza się także w przypadku siekania, namaczania lub przegotowania ziela przed spożyciem.
Genetyka i anatomia Gatunek jest heksaploidem z liczbą chromosomów 2n = 42 i 2n = 36 oraz diploidem 2n = 14 (w obrębie gatunku występują populacje z podstawową liczbą chromosomów n = 6 i n =7). Diploidy występują w Azji południowo-zachodniej, heksaploidy w całym zasięgu oraz w obszarach introdukcji.