Zabudowa wielorodzinna dominuje w dzielnicach śródmiejskich oraz północnych, natomiast tereny usług głównie w Śródmieściu oraz w Ligocie-Panewnikach, Piotrowicach-Ochojcu i Osiedlu Paderewskiego-Muchowcu.
W Katowicach w 2007 roku udział powierzchni zabudowanej w powierzchni terenu wynosił średnio 23%, a wskaźnik intensywności zabudowy wynosił 0,5. Najwyższe wartości miały te wskaźniki w Śródmieściu (odpowiednio 50% i 1,79), natomiast w pozostałych dzielnicach odsetek powierzchni zabudowy wahał się od 32% w Zawodziu i Załężu po 14–15% w Zarzeczu i Podlesiu.
Architektura lat przedwojennych (do 1922) Śródmieście Katowic mały|lewo|Ulica Starowiejska na zdjęciu z 1872 roku; w tle kościół Mariacki
Jeszcze w pierwszej połowie XIX wieku Katowice były niewielką osadą, a jej zabudowę tworzyły wiejskie zagrody. Nad stawem hutniczym zlokalizowana była Kuźnica Bogucka, a naprzeciwko niej znajdowały się obiekty wchodzące w skład folwarku dworskiego. Właściwa wieś Katowice składała się z zabudowy zagrodowej i zlokalizowana była wzdłuż ulicy Starowiejskiej, której relikty uwieczniono na zdjęciach z około 1870 roku. Na litografii Ernesta Wilhelma Knippla z 1848 roku uwieczniono pierwotną zabudowę Rynku, a także istniejącą nieopodal zabudowę hut „Franz” i „Fanny”.
mały|Katowice w latach 30.