Klub ChNSP był czwarty pod względem liczebności w Sejmie RP I kadencji.
17 maja 1923 chadecy zawarli pakt lanckoroński wspólnie z ZLN i Polskim Stronnictwem Ludowym „Piast”, tworząc tzw. koalicję Chjeno-Piast, która 11 dni później utworzyła drugi rząd Wincentego Witosa. Stanisław Nowodworski z ChNSP został w nim ministrem sprawiedliwości. 27 października tego samego roku urzędy wicepremiera i ministra bez teki w tym rządzie objął Wojciech Korfanty. Rząd ustąpił 14 grudnia tego samego roku.
1925–1937 266px|thumb|right|Karykatura narysowana przez Zygmunta Skwirczyńskiego w 1931. Od prawej: Stanisław Krzyżowski, Paweł Kopocz, dr Władysław Tempka (posłowie PSChD na Sejm II RP) oraz Bobiński i Tabaczyński (dziennikarze „Polonii”) W 1925 ChNSP powróciło do nazwy PSChD. Jesienią 1925 partia weszła w skład koalicji, tworzącej rząd Aleksandra Skrzyńskiego. Jej reprezentantem w tym gabinecie został minister sprawiedliwości Stefan Piechocki. W 1926 reaktywowano Chjeno-Piasta, kiedy to 10 maja powołano trzeci rząd Wincentego Witosa, w którym swoją funkcję utrzymał minister Piechocki. Jednak już 4 dni później rząd obalony został przez przewrót majowy, w wyniku którego rządy na 13 lat objęła sanacja.