Po roku w lutym 1937 roku został dowódcą 73 Dywizji Piechoty w Syberyjskim Okręgu Wojskowym, a już w czerwcu został dowódcą 12 Korpusu Strzeleckiego i potem w grudniu 1937 roku zastępcą dowódcy Syberyjskiego Okręgu Wojskowego. W kwietniu 1938 roku został zastępcą dowódcy Kijowskiego Okręgu Wojskowego, lecz już po trzech miesiącach, 15 lipca został dowódcą Syberyjskiego Okręgu Wojskowego. Będąc dowódcą okręgu w dniu 7 października 1938 roku został członkiem Rady Wojennej przy Ludowym Komisariacie Obrony ZSRR.
Po ataku Niemiec na ZSRR został mianowany dowódcą 24 Armii, która została zorganizowana na bazie Syberyjskiego Okręgu Wojskowego. W lipcu 1941 roku armia wyruszyła na front, początkowo wchodząc w skład odwodu Naczelnego Dowództwa, a w dniu 14 lipca 1941 roku została włączona w skład Frontu Armii Rezerwowych, jednak już następnego dnia został pozbawiony dowództwa armii. Pozostał jednak na froncie dowodząc grupą operacyjną 24 Armii, i na jej czele wziął udział w operacji Jeleńskiej.