We wrześniu 1920 roku został dowódcą oddziałów Wojsk Wewnętrznych Zawołżańskiego Okręgu Wojskowego. Po przyłączeniu wojsk wewnętrznych do Armii Czerwonej w listopadzie 1920 roku, został zastępcą dowódcy Zawołżańskiego Okręgu Wojskowego (we wrześniu 1921 roku okręg przemianowano na Nadwołżański Okręg Wojskowy).
Po zakończeniu wojny domowej, był słuchaczem wyższego kursu w Akademii Wojskowej Armii Czerwonej, który ukończył w 1922 roku, po czym został dowódcą 33 Dywizji Piechoty, z tego stanowiska został zwolniony w grudniu 1922 roku. Od lutego 1923 roku pełnił obowiązki dowódcy 18 Korpusu Strzeleckiego, który w tym czasie był rozformowany, po czym został zastępcą dowódcy, a w sierpniu 1923 roku dowódcą 1 Kazańskiej Dywizji Piechoty. Od marca 1926 roku pełnił służbę w sztabie Uralskiego Okręgu Wojskowego. Początkowo był naczelnikiem wydziału, a od października 1926 roku zastępcą szefa sztabu tego okręgu. W 1928 roku ukończył kurs doskonalący dla wyższych dowódców Armii Czerwonej i w listopadzie 1928 roku został dowódcą 84 Dywizji Piechoty w Moskiewskim Okręgu Wojskowym. Dywizją tą dowodził do roku 1936. W tym czasie ukończył kolejny kurs dowódczy w Wojskowo-Politycznej Akademii im. Tołmaczewa. W lutym 1936 roku został zastępcą szefa sztabu Moskiewskiego Okręgu Wojskowego.