Według własnej relacji został zwolennikiem Korwin-Mikkego w wieku 18 lat po przeczytaniu jego zbioru felietonów Naprawić Polskę? No problem! (2004).

W 2007 wziął udział w kampanii wyborczej Unii Polityki Realnej, która wystawiła kandydatów do Senatu RP z listy Ligi Polskich Rodzin w ówczesnych wyborach parlamentarnych. Następnie w tym samym roku wstąpił do UPR. Został szefem oddziału partii w Toruniu i kierował nim przez dwa lata. Angażował się w dyskusje ekonomiczne jako zwolennik szkoły austriackiej, interesował się tylko polityką na szczeblu krajowym, nie był szerzej znany w toruńskim środowisku politycznym. Popierał Janusza Korwin-Mikkego w sporze wewnątrzpartyjnym, który zakończył się odejściem tego polityka z UPR w październiku 2009. Sam także przerwał działalność polityczną w 2009 i zajął się studiami oraz biznesem.

Był rozważany jako kandydat otwierający toruńską listę komitetu Kukiz’15 w wyborach parlamentarnych w 2015.