Ewolucja Wilkowór stanowi sztandarowy przykład konwergencji. Jego uderzające podobieństwo do psowatych, niespokrewnionych z nim bliżej ssaków łożyskowych, powstało pomimo 160 milionów lat oddzielnej ewolucji. Z kolei rozdzielenie linii wilkoworowatych i niełazowatych nastąpiło 26 milionów lat temu. 6 milionów lat później morfologia wilkowora była już ukształtowana jak u osobników z czasów współczesnych. Szacuje się, że konwergencja pomiędzy wilkoworem a wilkiem szarym czy lisem rudym objęła ponad jedną trzecią morfoprzestrzeni, poziom podobny jak u jaszczurek Anolis. U podstaw tych zjawisk leżą zmiany genetyczne, odkryto bowiem 16 zmian konwergentnych i 67 równoległych w obrębie 91 genów między psowatymi i wilkoworem. Badacze wymieniają tu LTBP1, LRIG1 BRPF1 i DEGS1 związane z cechami czaszki, jednak dalsze badania wskazały, że konwergencję napędzać mogły głównie wcale nie geny kodujące białka. Ważniejsze mogły się tu okazać elementy cis-regulatorowe. Istotną rolę w ewolucji wilkowora mogły też odgrywać inne, niezwiązane z konwergencją geny, związane choćby z układem immunologicznym, działającym podobnie jak u innych ssaków.