Przyznano mu stopień podporucznika i skierowano do 1 pułku strzelców pieszych Wojska Polskiego. W Désertines w departamencie Mayenne (gdzie mieszkał) 15 maja 1846 ponownie wstąpił ponownie do TDP. Krótko później wyjechał do Algierii, gdzie do 1862 służył we francuskiej armii afrykańskiej. W 1856 podpisał oświadczenie emigracji o odrzuceniu amnestii ogłoszonej przez carat.
Prawdopodobnie w 1835 poznał Constance Aline Guesdon de Beauchesne, wdowę po Henri de La Broise. 7 stycznia 1836 wziął z nią ślub i zamieszkał w Désertines w dworze Grande Haie w Désertines, gdzie Constance zarządzała majątkiem w imieniu nieletniego syna. Ramotowski jako jego prawny współopiekun dołączył do środowiska miejscowej szlachty. Został wiceprzewodniczącym powiatowego Komitetu Rolnego, a później kapitanem Gwardii Narodowej. Około 1842 zaczął starać się o uzyskanie obywatelstwa francuskiego.
Z żoną wychował troje dzieci: córkę Marie Leokadie (ur. 1837) oraz synów Arthura Josepha Anne (1840–1850) i Léopolda Thadée (1841–1921). Dwóch bliźniaków zmarło po porodzie w 1836.