Antypater był autorem dzieła „O Przesądach” (Περὶ Δεισιδαιμονίας)Athanaeus, Deipnosophists, VIII, 8.347B, tłum. 1921-1947. Przytoczył tam opowieść o królowej Syryjczyków, Gatis. Królowa uwielbiała potrawy z ryb. Zabroniła spożywać takich potraw swoim poddanym, jeśli nie zaproszą jej samej na ucztę (ἄτερ Γάτιδος, dosł. oprócz Gatis). W rezultacie, ludzie nabrali przekonania, że imię władczyni to Atergatis i całkowicie wstrzymywali się od spożywania ryb w królestwie.
Etyka Z filozofii etycznej Antypatra przetrwały niewielkie fragmentyCicero, O powinnościach, iii.12, 13, 23, tłum. 1879Stoicorum Veterum Fragmenta, 3.49, s. 219, tłum. 1964. Udokumentowany jest spór teoretyczny, jaki Antypater toczył ze swoim nauczycielem, Diogenesem z Babilonu. Obaj filozofowie zastanawiali się, w jakim stopniu człowiek powinien ujawniać znane sobie informacje drugiej osobie. Tarsyjczyk przyjmował postawę bardziej kategoryczną niż Diogenes z Babilonu.