1051E-1051F.
Antypater próbował wyjaśnić znaczenie epitetu Lukeios, jakim Grecy określali boga Apollona. Solarny bóg Apollon miał otrzymać ten przydomek, ponieważ słońce rzucając światło (gr. leukainesthai), wszystko rozjaśniaMacrobiusz, Saturnalia, 1. xvii. 31-41.
Dywinacja Antypater interesował się wróżbiarstwem oraz snami. Dowodził autentyczności zjawiska za pomocą argumentów logicznych. Filozof był autorem dwóch ksiąg „O wróżeniu” (Περὶ μαντικῆς). Zebrał w nich sny wcześniej spisane przez Antyfonta z AtenCicero, O wróżeniu, 1.xx, tłum. 1879. Podawał przykłady jasnowidzenia u SokratesaCicero, O wróżeniu, 1.liv, tłum. 1879. Dowodził prawdziwości dywinacjiCicero, O wróżeniu, 1.xxxix, tłum. 1879, posługując się sylogistycznym argumentemi Chryzypa i DiogenesaCicero, O wróżeniu, 2.xlix, tłum. 1879. Udowadniał, że bogowie, skoro istnieją, muszą kochać człowieka. Znając zaplanowaną przez siebie przyszłość, mogą ujawnić ją ludziom. Wiedza ta przynosi korzyść ludzkości i nie jest ujmą dla bóstwa. Aby znaki dawane przez bogów były skuteczne, muszą być zrozumiałe. Bogowie muszą dawać nam odpowiednie sposoby zrozumienia tych znaków, a więc dywinacja musi istnieć.