W 1744 roku z kolei Józef I Wacław Liechtenstein, rozpoczął serię reform, aby ulepszyć projekt austriackiej artylerii polowej i przeszkolić strzelców. Na początku wojny siedmioletniej Austriacy ulepszyli swoją artylerię o lżejsze działa i wprowadzili jedne z lepszych haubic. Były one tak skuteczne, że inni władcy zlecili produkcję podobnej broni. Gribeauval, który służył w austriackiej artylerii w latach 1756–1762, zapoznał się z nowo wyprodukowanymi działami polowymi. Po powrocie do Francji poproszono go o reorganizację artylerii. alt=Black and white sketch of a man in profile wearing a late 18th century wig. He has the Order of Saint-Louis pinned to his uniform.|prawo|mały|Jean-Baptiste de Gribeauval W tym czasie Francja posiadała już zunifikowany asortyment artyleryjski w Europie. Wcześniej znormalizował działa od 4-funtowych do 24-funtowych, choć wszystkie były bardzo ciężkie. System Gribeauvala został wprowadzony królewskim dekretem z 15 października 1765 roku. Nowemu systemowi stanowczo opierali się zarówno syn Vallière’a, , jak i inni oficerowie. Z powodu ich sprzeciwu system Gribeauvala został w pełni wdrożony dopiero w 1776 roku.