Po zamknięciu teatru opuszczony budynek został zakupiony przez Wojciecha Kowalskiego. Nowy właściciel zlecił jego przebudowę na jednolitą, dwupiętrową kamienicę mieszkalną. Projekt przebudowy sporządził architekt Michał Wąsowicz. Prace rozpoczęły się 17 sierpnia 1844. 4 lipca 1845 doszło do katastrofy budowlanej, podczas której runęła ściana od strony ulicy św. Marka, grzebiąc po gruzami jednego z robotników. Pomimo tego budowę ukończono do końca 1845. W 1858 kamienica stała się własnością hrabiny Stadnickiej, a następnie hrabiego Aleksandra Stadnickiego. W 1877 budynek stał się siedzibą szkoły realnej. W 1896 został przebudowany z adaptacją na siedzibę sądu powiatowego, wzniesiono też oficynę od strony zachodniej. W 1929 budynek zakupiła Polska Akademia Umiejętności, która przyłączyła go do swojego kompleksu znajdującego się przy ulicy Sławkowskiej, jednak z zachowaniem odrębności nieruchomości. W latach 1967–1978 kamienica przeszła generalny remont konserwatorski. W 1999 przeprowadzono renowację elewacji. W 2008 dobudowano do południowego skrzydła od strony podwórza piętrowy aneks o rzucie koła, mieszczący klatkę schodową.