7 października 1965 i ponownie 10 marca 1975 kamienica została wpisana do rejestru zabytkówRejestr zabytków nieruchomych miasta Krakowa. Znajduje się także w gminnej ewidencji zabytkówGminna ewidencja zabytków Krakowa.
Architektura Kamienica została wzniesiona na planie litery L. Jest ona dwupiętrowa z trzecim piętrem wydzielonym wtórnie z poddasza. Ma podpiwniczenie. Nakryta jest dachem dwuspadowym, kalenicowym, z lukarnami.
Budynek ma dwie elewacje frontowe, posiadające neoklasycystyczny wystrój. Fasada, skierowana jest na ulicę św. Jana. Jest ona dwupiętrowa, ośmioosiowa, tynkowana, o niesymetrycznym układzie. U jej podstawy znajduje się wysoki kamienny cokół. W partii parteru pokryta jest ciągłym pseudoboniowaniem z tynku, a w partii pięter podzielona wertykalnie kanelowanymi pilastrami toskańskimi w wielkim porządku, wspartymi na postumentach na gzymsie kordonowym parteru i dźwigającymi uproszczone belkowanie z pasem kostek. W narożnikach znajdują się lizeny z pseudoboniowaniem. W piątej osi parteru umieszczono kamienny, profilowany, zamknięty łukiem odcinkowym portal z 1969. Nad nim znajduje się manierystyczny maszkaron o nieznanym pochodzeniu, przeniesiony w 1973. Otwory okienne są prostokątne, w wąskich, profilowanych obramieniach, z gzymsami parapetowym.