Budberg nie brał również praktycznie udziału w planowaniu operacji, dzięki której biali liczyli na utrzymanie się na Uralu: pozorowanego wycofania się z Czelabińska. Bitwa ta, stoczona na przełomie lipca i sierpnia 1919 r., zakończyła się klęską białychJ. Smele, Civil war..., s. 481–482..
W sytuacji, gdy biali musieli wycofać się z Uralu i za Toboł, Budberg opowiadał się za ewakuacją rządu Kołczaka z Omska, który nie był już broniony przez żadną naturalną barierę, za Ob lub nawet nad Bajkał. Armię Rosyjską uważał za zdemoralizowaną i niezdolną do przeprowadzenia działań kontrofensywnych. Jego stanowisko było jednak odosobnione; za radą Michaiła Diterichsa, Konstantina Sacharowa i Aleksandra Andogskiego adm. Kołczak opowiedział się za przeprowadzeniem operacji tobolskiej. Pozwoliła ona zmusić Armię Czerwoną do cofnięcia się za Toboł, jednak wyczerpani biali nie byli w stanie przekroczyć rzeki i kontynuować działań zaczepnych na jej zachodnim brzeguJ. Smele, Civil war..., s. 535–536.J. Smele, Civil war..., s. 521–522.. Jeszcze przed rozpoczęciem 1 września 1919 r. tej operacji Budberg, w poczuciu upokorzenia, złożył 26 sierpnia dymisjęJ. D. Smele, Civil war..., s. 525..