Ciężko chory na wątrobę, został przewieziony koleją z Omska do Harbinu na kilka dni przed kolejną klęską Kołczaka i załamaniem transportu na liniach kolejowych (operacje omska i krasnojarska Armii Czerwonej). W ostatnich miesiącach istnienia ruchu białych na Syberii i Dalekim Wschodzie był szefem sztabu Nadamurskiego okręgu wojskowego białych.
Następnie udał się na emigrację do Stanów Zjednoczonych, przewidując, że zarówno w Chinach, jak i w Europie mogą wybuchnąć nowe konflikty. W Stanach Zjednoczonych działał w organizacjach białych emigrantów oraz w Towarzystwie Rosyjskich Weteranów Wielkiej Wojny. Na emigracji spisał wspomnienia o I wojnie światowej (pozostały nieopublikowane) oraz wydał Dniewnik biełogwardiejca, w którym krytycznie oceniał działalność i przyczyny klęski białych na Syberii. Zmarł po krótkiej chorobie w 1945.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Nikołajewskiej Akademii Sztabu Generalnego Kategoria:Biali (wojna domowa w Rosji) Kategoria:Biała emigracja rosyjska Kategoria:Niemcy bałtyccy Kategoria:Odznaczeni Bronią Złotą Kategoria:Generałowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Urodzeni w 1869 Kategoria:Zmarli w 1945