Kości przedszczękowe mają po 7 zębodołów po każdej stronie, tyle samo, co u Angaturama, Cristatusaurus, Suchomimus i przypisywanego spinozaurowi MNHN SAM 124. MSNM V4047, inny okaz także zaliczany do Spinosaurus, ma ich jedynie 6. Nie można potwierdzić, czy ta mniejsza liczba wynika z ontogenezy, trzeba byłoby uwzględnić więcej znalezisk. Duża diastema oddziela trzeci zębodół od kolejnego. Podobna cecha występuje u innych spinozaurydów, u suchomima jest słabiej wyrażona. Kolejna diastema prawie tej samej długości leży pomiędzy piątym i szóstym zębodołem. Widać ją także w MNHN SAM 124, a u MSNM V4047 jest znacznie dłuższa. Nie stwierdza się jej u Suchomimus, a także u Cristatusaurus. Kawałek kości szczękowej Oxalaia oznaczony jako MN 6119-V ma dwa zębodoły i złamany trzeci z fragmentem zęba. Tak jak kość przedszczękowa, zachował on kanały odżywcze. Ponadto pośrodku znajduje się płytkie wgłębienie, co wskazuje na położenie blisko nozdrzy zewnętrznych. Niewielkie pozostałości w niektórych z pozostałych zębodołów wskazują, że w przeciwieństwie do swych wczesnokredowych krewnych Suchomimus i Cristatusaurus, Oxalaia miała zęby pozbawione ząbkowania krawędzi tnących. Poza pojedynczym funkcjonalnym zębem w zębodole znaleziono dwa zęby zastępcze.