Jeśli to wektory oraz nazywa się ortogonalnymi. Wprost z definicji wynika, że jeśli choć jeden czynnik jest wektorem zerowym, to iloczyn skalarny również jest zerowy; może się jednak zdarzyć, iż choć oraz (zob. Przykłady); mówi się wtedy czasem o prostopadłości tych wektorów. Wektory zerowe są więc jedynym elementem odróżniającym ortogonalność od prostopadłości (geometrycznie wektor zerowy odpowiada punktowi, można więc uważać, że dowolny punkt jest prostopadły do wektora, odcinka czy prostej). W oznaczeniach nie odróżnia się zwykle jednego pojęcia od drugiego, oznaczając oba symbolem
Wynika stąd, że iloczyn skalarny, w przeciwieństwie do mnożenia liczb, nie ma własności skracania (tj. z równości nie wynika o ile tylko ). Otóż jeśli to z prawa rozdzielności zachodzi co jest możliwe wtedy, gdy są ortogonalne (tj. jeden z tych wektorów jest zerowy: lub bądź są one prostopadłe, tzn. ).
Przykłady Iloczyn skalarny dwóch trójwymiarowych wektorów oraz wynosi
choć żaden z tych wektorów nie jest zerowy – oznacza to, że wektory te są ortogonalne (prostopadłe).