Głównym problemem badawczym podczas pracy w Uniwersytecie Śląskim były czynniki niszczące zbiory biblioteczne, w tym biologia książki i problematyka kwaśnego papieru XIX- wiecznych druków polskich. W latach 1992–1995 w ramach pozyskanego „grantu” Komitetu Badań Naukowych zrealizował projekt badawczy „Opracowanie sposobów ochrony przed całkowitą destrukcją XIX- wiecznych papierów drukowanych […], a następnie wprowadzanie trwałego papieru do książek współczesnych”. Świadom zagrożeń postępującej erozji XIX- wiecznych druków proponował środki zaradcze – masowe odkwaszanie i odgrzybianie ich w komorach próżniowych oraz mikrofilmowanie dokumentów. Z jego inicjatywy w Instytucie Celulozowo-Papierniczym w Łodzi podjęto badania nad udoskonaleniem technologii produkcji papieru zasadowego, zastosowanej przez International Paper w Kwidzynie. Efektem prowadzonych badań jest czterotomowa publikacja „Ochrona zbiorów bibliotecznych przed zniszczeniem” oraz szereg wykładów i szkoleń w zakresie ochrony książki.
Kolejnym problemem badawczym były katastrofy w bibliotekach. Był rzeczoznawcą w kwestii konserwacji i rekonstrukcji księgozbiorów bibliotek dotkniętych powodzią w 1997 roku.