Opracował technologię produkcji trudnopalnych taśm z polichlorku winylu, których zastosowanie pozwoliło całkowicie wyeliminować z polskich kopalń katastrofy powodowane ich pożarem.
Dziedziną jego największych dokonań naukowych i głównym kierunkiem badań była mykologia, zwłaszcza mykologia przemysłowa. Zajmował się mikrobiologiczną korozją materiałów i mykologią powietrza, biologią domów mieszkalnych i budynków użyteczności publicznej oraz szkodliwością mikotoksyn dla ludzi. Ponadto analizą szkód ekonomicznych powodowanych przez drobnoustroje w materiałach technicznych i destrukcyjną działalnością drobnoustrojów w procesach technologicznych w różnych gałęziach przemysłu, od zagrożenia do awarii i katastrofy mikrobiologicznej. Zwieńczeniem dokonań z tej dziedziny miała być monografia „Życie grzybów” poświęcona historii polskiej mykologii. Publikacji tej nie ukończył.