Портрет на Емил Зола - слика на Едуар Мане, прикажувајќи го Емил Зола. Портретот Мане го доставил до Салонската изложба во 1868 година.
Во тоа време, Зола бил познат по својата уметничка критика, а можеби и особено како писател на романот Тереза Ракен. Ова ја раскажало приказната за прељубната афера меѓу Тереза, сопруга на службеник во железничко друштво, и идниот сликар по име Лоран, чие дело, а слично на работата на пријателот на Зола, Пол Сезан, е оцрнето од критичарите.Ross King, The Judgment of Paris, стр. 223. Во единаесеттото поглавје е евоцирано милјето на Мане, „Појадок на трева“, во сцената на убиството, каде што сопругот Камиј излегува на ден со својата сопруга и нејзиниот љубовник кај Сент-Уан.
На ѕидот е репродукција на Маневата „Олимпија“, контроверзна слика на Салонот во 1865 година, но која Зола ја сметал за најдобро дело на Мане. „Зад неа е гравура од Веласкезовиот „Бахус“ укажувајќи на вкус за шпанската уметност споделена од сликарот и писателот. Јапонски печатен материјал од борач од Утагава Кунијаки II го комплетирал декорот“. Јапонско дело лево од сликата потсетува на улогата што Далечниот Исток ја играл во револуционерните идеи за перспективата и бојата во европското сликарство.
Наводи
Категорија:Слики на Едуар Мане Категорија:Уметнички слики од 1868 година