Зоизит — познат како сауалпит, по неговото место на пронаоѓање, е калциум алуминиум хидрокси соросиликат кој припаѓа на групата минерали епидоти. Неговата хемиска формула е Ca2Al3(SiO4)(Si2O7)O(OH).
Зоизит се јавува како призматични, орторомбични (2/m²/m²/m) кристали или пронајдени се во метаморфни и пегматитни карпи. Зоизит може да биде од син до виолетов, зелен, кафеав, розов, жолт, сив или безбоен. Сините кристали се познати под името танзанит. Има стаклен сјај и конхоидна до нерамна фрактура. Кога се еуедарски, кристалите на зоизит се набраздени паралелно со главната оска (c-оска). Исто така, паралелно со главната оска е едната насока на совршено расцепување. Минералот е помеѓу 6 и 7 на Мосовата скала на тврдост, а неговата специфична тежина се движи од 3,10 до 3,38, во зависност од сортата. Има бели линии и се вели дека е кршлив. Клинозоизит е почест моноклиничен полиморф на Ca2Al3(SiO4)(Si2O7)O(OH). Транспарентниот материјал се обликува во скапоцени камења, додека проѕирниот и непроѕирен материјал се резба.
Минералот го опишал Абрахам Готлоб Вернер во 1805 година. Тој го именувал по крањскиот природонаучник Зигмунд Зоис, кој му ги испратил примероците од Сауалпе во Корушка. Зоис сфатил дека станува збор за непознат минерал кога му го донел трговец со минерали, за кој се претпоставува дека е Симон Прешерн, во 1797 година.
Извори на зоизит вклучуваат Танзанија (танзанит), Кенија (аниолит), Норвешка (тулит), Швајцарија, Австрија, Индија, Пакистан и американската држава Вашингтон.
Во поново време, врстата Тулит е пронајдена во Канада, во рудникот Џефри (Вал-де-сорс, Квинсленд) и во Британска Колумбија.
Наводи
Литература
Харлбут, Корнелиус С.; Клајн, Корнелис, 1985, Прирачник за минералогија, 20-то издание,
Надворешни врски
Категорија:Орторомпски минерали Категорија:Соросиликати Категорија:Минерали на алуминиумот Категорија:Минерали на калциумот