Актиниумот (89Ac) нема стабилни изотопи и нема својствен земен изотопски состав, па затоа не може да се даде стандардна атомска тежина. Познати се 34 изотопи, од 203Ac до 236Ac, и 7 изомери. Во природата се наоѓаат три изотопи, 225Ac, 227Ac и 228Ac, како производи на средно распаѓање од, соодветно, 237Np, 235U и 232Th. 228Ac и 225Ac се исклучително ретки, така што речиси целиот природен актиниум е 227Ac.

Најстабилни изотопи се 227Ac со време на полураспад од 21.772 години, 225Ac со време на полураспад од 10,0 дена и 226Ac со време на полураспад од 29,37 часа. Сите други изотопи имаат време на полураспад под 10 часа, а повеќето под една минута. Најкратковечен изотоп е 217Ac со време на полураспад од 69 ns.

Прочистениот 227Ac доаѓа во рамнотежа со производите на распаѓање ( 227Th и 223Fr) по 185 дена.

Список на изотопи

|-id=Актиниум-203 | 203Ac | | style="text-align:right" | 89 | style="text-align:right" | 114

| α | 199Fr | (1/2+) | |-id=Актиниум-204 |204Ac | | style="text-align:right" | 89 | style="text-align:right" | 115

| α | 200Fr

|-id=Актиниум-205 |205Ac | | style="text-align:right" | 89 | style="text-align:right" | 116

| α | 201Fr | 9/2−? | |-id=Актиниум-206 | 206Ac | | style="text-align:right" | 89 | style="text-align:right" | 117 | 206,01450(8) | 25(7) мс | α | 202Fr | (3+) | |-id=Актиниум-206m1 | style="text-indent:1em" | 206m1Ac | | colspan="3" style="text-indent:2em" | 80(50) keV | 15(6) мс | α | 202Fr

|-id=Актиниум-206m2 | style="text-indent:1em" | 206m2Ac | | colspan="3" style="text-indent:2em" | 290(110)# keV | 41(16) мс | α | 202mFr | (10−) | |-id=Актиниум-207 | 207Ac | | style="text-align:right" | 89 | style="text-align:right" | 118 | 207,01195(6) | 31(8) мс[27(+11−6) мс] | α | 203Fr | 9/2−# | |-id=Актиниум-208 | rowspan=2|208Ac | rowspan=2| | rowspan=2 style="text-align:right" | 89 | rowspan=2 style="text-align:right" | 119 | rowspan=2|208,01155(6) | rowspan=2|97(16) мс[95(+24−16) мс] | α (99%) | 204Fr | rowspan=2|(3+) | rowspan=2| |- | β+ (1%) | 208Ra |-id=Актиниум-208m | rowspan=3 style="text-indent:1em" | 208mAc | rowspan=3| | rowspan=3 colspan="3" style="text-indent:2em" | 506(26) keV | rowspan=3|28(7) мс[25(+9−5) мс] | α (89%) | 204Fr | rowspan=3|(10−) | rowspan=3| |- | IT (10%) | 208Ac |- | β+ (1%) | 208Ra |-id=Актиниум-209 | rowspan=2|209Ac | rowspan=2| | rowspan=2 style="text-align:right" | 89 | rowspan=2 style="text-align:right" | 120 | rowspan=2|209,00949(5) | rowspan=2|92(11) мс | α (99%) | 205Fr | rowspan=2|(9/2−) | rowspan=2| |- | β+ (1%) | 209Ra |-id=Актиниум-210 | rowspan=2|210Ac | rowspan=2| | rowspan=2 style="text-align:right" | 89 | rowspan=2 style="text-align:right" | 121 | rowspan=2|210,00944(6) | rowspan=2|350(40) мс | α (96%) | 206Fr | rowspan=2|7+# | rowspan=2| |- | β+ (4%) | 210Ra |-id=Актиниум-211 | rowspan=2|211Ac | rowspan=2| | rowspan=2 style="text-align:right" | 89 | rowspan=2 style="text-align:right" | 122 | rowspan=2|211,00773(8) | rowspan=2|213(25) мс | α (99,8%) | 207Fr | rowspan=2|9/2−# | rowspan=2| |- | β+ (,2%) | 211Ra |-id=Актиниум-212 | rowspan=2|212Ac | rowspan=2| | rowspan=2 style="text-align:right" | 89 | rowspan=2 style="text-align:right" | 123 | rowspan=2|212,00781(7) | rowspan=2|920(50) мс | α (97%) | 208Fr | rowspan=2|6+# | rowspan=2| |- | β+ (3%) | 212Ra |-id=Актиниум-213 | rowspan=2|213Ac | rowspan=2| | rowspan=2 style="text-align:right" | 89 | rowspan=2 style="text-align:right" | 124 | rowspan=2|213,00661(6) | rowspan=2|731(17) мс | α | 209Fr | rowspan=2|(9/2−)# | rowspan=2| |- | β+ (rare) | 213Ra |-id=Актиниум-214 | rowspan=2|214Ac | rowspan=2| | rowspan=2 style="text-align:right" | 89 | rowspan=2 style="text-align:right" | 125 | rowspan=2|214,006902(24) | rowspan=2|8,2(2) с | α (89%) | 210Fr | rowspan=2|(5+)# | rowspan=2| |- | β+ (11%) | 214Ra |-id=Актиниум-215 | rowspan=2|215Ac | rowspan=2| | rowspan=2 style="text-align:right" | 89 | rowspan=2 style="text-align:right" | 126 | rowspan=2|215,006454(23) | rowspan=2|0,17(1) с | α (99,91%) | 211Fr | rowspan=2|9/2− | rowspan=2| |- | β+ (,09%) | 215Ra |-id=Актиниум-216 | 216Ac | | style="text-align:right" | 89 | style="text-align:right" | 127 | 216,008720(29) | 440(16) μс | α | 212Fr | (1−) | |-id=Актиниум-216m1 | style="text-indent:1em" | 216m1Ac | | colspan="3" style="text-indent:2em" | 38(5) keV | 441(7) μс | α | 212Fr | (9−) | |-id=Актиниум-216m2 | style="text-indent:1em" | 216m2Ac | | colspan="3" style="text-indent:2em" | 422#(100#) keV | ~300 ns | IT | 216Ac

|-id=Актиниум-217 | 217Ac | | style="text-align:right" | 89 | style="text-align:right" | 128 | 217,009347(14) | 69(4) ns | α | 213Fr | 9/2− | |-id=Актиниум-217m | style="text-indent:1em" | 217mAc | | colspan="3" style="text-indent:2em" | 2012(20) keV | 740(40) ns

| (29/2)+ | |-id=Актиниум-218 | 218Ac | | style="text-align:right" | 89 | style="text-align:right" | 129 | 218,01164(5) | 1,08(9) μс | α | 214Fr | (1−)# | |-id=Актиниум-218m | style="text-indent:1em" | 218mAc | | colspan="3" style="text-indent:2em" | 607(86)# keV | 103(11) ns | IT | 218Ac | (11+) | |-id=Актиниум-219 | 219Ac | | style="text-align:right" | 89 | style="text-align:right" | 130 | 219,01242(5) | 11,8(15) μс | α | 215Fr | 9/2− | |-id=Актиниум-220 | 220Ac | | style="text-align:right" | 89 | style="text-align:right" | 131 | 220,014763(16) | 26,36(19) мс | α | 216Fr | (3−) | |-id=Актиниум-221 | 221Ac | | style="text-align:right" | 89 | style="text-align:right" | 132 | 221,01559(5) | 52(2) мс | α | 217Fr | 9/2−# | |-id=Актиниум-222 | rowspan=2|222Ac | rowspan=2| | rowspan=2 style="text-align:right" | 89 | rowspan=2 style="text-align:right" | 133 | rowspan=2|222,017844(6) | rowspan=2|5,0(5) с | α (99(1)%) | 218Fr | rowspan=2|1− | rowspan=2| |- | β+ (1(1)%)Овој режим на распаѓање е забележан, но експериментално е позната само горната граница на соодносот на разгранување. | 222Ra |-id=Актиниум-222m | rowspan=3 style="text-indent:1em" | 222mAc | rowspan=3| | rowspan=3 colspan="3" style="text-indent:2em" | 78(21) keV | rowspan=3|1,05(5) мин | α (98,6%) | 218Fr | rowspan=3|5+# | rowspan=3| |- | β+ (1,4%) | 222Ra |- | IT? | 222Ac |-id=Актиниум-223 | rowspan=3|223Ac | rowspan=3| | rowspan=3 style="text-align:right" | 89 | rowspan=3 style="text-align:right" | 134 | rowspan=3|223,019137(8) | rowspan=3|2,10(5) мин | α (99%) | 219Fr | rowspan=3|(5/2−) | rowspan=3| |- | EC (1%) | 223Ra |- | CD (3,2×10−9%) | 209Bi14C |-id=Актиниум-224 | rowspan=3|224Ac | rowspan=3| | rowspan=3 style="text-align:right" | 89 | rowspan=3 style="text-align:right" | 135 | rowspan=3|224,021723(4) | rowspan=3|2,78(17) ч | β+ (90,9%) | 224Ra | rowspan=3|0− | rowspan=3| |- | α (9,1%) | 220Fr |- | β− (1,6%) | 224Th |- | rowspan=2|225AcИма медицински примени | rowspan=2| | rowspan=2 style="text-align:right" | 89 | rowspan=2 style="text-align:right" | 136 | rowspan=2|225,023230(5) | rowspan=2|10,0(1) д | α | 221Fr | rowspan=2|(3/2−) | rowspan=2|ТрагиРаспаден меѓупроизвод на 237Np |- | CD (6×10−10%) | 211Bi14C |- | rowspan=3|226Ac | rowspan=3| | rowspan=3 style="text-align:right" | 89 | rowspan=3 style="text-align:right" | 137 | rowspan=3|226,026098(4) | rowspan=3|29,37(12) ч | β− (83%) | 226Th | rowspan=3|(1)(−#) | rowspan=3| |- | EC (17%) | 226Ra |- | α (,006%) | 222Fr |- | rowspan=2|227Ac | rowspan=2|АктиниумИзвор на името на елементот | rowspan=2 style="text-align:right" | 89 | rowspan=2 style="text-align:right" | 138 | rowspan=2|227,0277521(26) | rowspan=2|21,772(3) г | β− (98,62%) | 227Th | rowspan=2|3/2− | rowspan=2|ТрагиРаспаден меѓупроизвод на 235U |- | α (1,38%) | 223Fr |-id=Актиниум-228 | 228Ac | Мезоториум 2 | style="text-align:right" | 89 | style="text-align:right" | 139 | 228,0310211(27) | 6,13(2) ч | β− | 228Th | 3+ | ТрагиРаспаден меѓупроизвод на 232Th |-id=Актиниум-229 | 229Ac | | style="text-align:right" | 89 | style="text-align:right" | 140 | 229,03302(4) | 62,7(5) мин | β− | 229Th | (3/2+) | |-id=Актиниум-230 | 230Ac | | style="text-align:right" | 89 | style="text-align:right" | 141 | 230,03629(32) | 122(3) с | β− | 230Th | (1+) | |-id=Актиниум-231 | 231Ac | | style="text-align:right" | 89 | style="text-align:right" | 142 | 231,03856(11) | 7,5(1) мин | β− | 231Th | (1/2+) | |-id=Актиниум-232 | 232Ac | | style="text-align:right" | 89 | style="text-align:right" | 143 | 232,04203(11) | 119(5) с | β− | 232Th | (1+) | |-id=Актиниум-233 | 233Ac | | style="text-align:right" | 89 | style="text-align:right" | 144 | 233,04455(32)# | 145(10) с | β− | 233Th | (1/2+) | |-id=Актиниум-234 | 234Ac | | style="text-align:right" | 89 | style="text-align:right" | 145 | 234,04842(43)# | 44(7) с | β− | 234Th

|-id=Актиниум-235 | 235Ac | | style="text-align:right" | 89 | style="text-align:right" | 146 | 235,05123(38)# | 60(4) с | β− | 235Th | 1/2+# | |-id=Актиниум-236 | 236Ac | | style="text-align:right" | 89 | style="text-align:right" | 147 | 236,05530(54)# | | β− | 236Th

Актиниди спроти фисиони производи

Забележителни изотопи

Актиниум-225 Актиниум-225 е високорадиоактивен изотоп со 136 неутрони. Тој е алфа емитер и има време на полураспад од 9.919 дена. Од 2024 година, се истражува како можен алфа-извор во алфа-терапијата. Актиниумот-225 е подложен на низа од три алфа распаѓања - преку краткотрајните франциум-221 и астатин-217 - до 213Bi, кој самиот се користи како алфа-извор. Друга придобивка е тоа што низата на распаѓање од 225Ac завршува во нуклидот <sup id="mwARg">209</sup>Bi, [ забелешка 1 ] кој има значително пократок биолошки полуживот од оловото. Сепак, главен фактор што ја ограничува неговата употреба е тешкотијата во производството на краткотрајниот изотоп, бидејќи тој најчесто се изолира од старите матични нуклиди (како 233U ). Може да се произведува и во циклотрони, линеарни акцелератори или оплодни реактори.

Актиниум-226 Актиниум-226 е изотоп на актиниумот со време на полураспад од 29,37 часа. Главно (83%) е подложен на бета-распаѓање, понекогаш (17%) е подложен на зафаќање на електрони, а ретко (0,006%) е подложен на алфа-распаѓање. Постојат истражувања на 226Ac за да се користи во томографија со монофотонска емисија.

Актиниум-227 Актиниум-227 е најстабилниот изотоп на актиниумот, со време на полураспад од 21.772 години. Главно (98,62%) е подложен на бета-распаѓање, но понекогаш (1,38%) наместо тоа претрпува алфа-распаѓање. 227Ac е член на актиниумова низа. Се наоѓа само во траги во руди на ураниум – еден тон ураниумова руда содржи околу 0,2 милиграми 227Ac. 227Ac се подготвува, во милиграмски количини, со неутронско зрачење на во јадрен реактор.

^{226}_{88}Ra + ^{1}_{0}n -> ^{227}_{88}Ra ->[\beta^-][42.2 \ \ce{min}] ^{227}_{89}Ac

227Ac е високорадиоактивен и затоа е проучен за употреба како активен елемент на радиоизотопски термоелектрични генератори, на пример во вселенски летала. Оксидот на 227Ac притиснат со берилиум е исто така ефикасен извор на неутрони со активност што ја надминува онаа на стандардните парови америциум-берилиум и радиум-берилиум. Во сите тие примени, 227Ac (бета-извор) е само прогенитор кој генерира алфа-емитирачни изотопи при неговото распаѓање. Берилиумот фаќа алфа-честички и емитира неутрони поради неговиот голем пресек за (α,n) јадрена реакција:

^{9}_{4}Be + ^{4}_{2}He -> ^{12}_{6}C + ^{1}_{0}n + \gamma

Изворите на неутрони 227AcBe може да се применат во неутронска сонда – стандарден уред за мерење на количината на вода присутна во почвата, како и влага/густина за контрола на квалитетот во изградбата на автопатишта.Majumdar, D. K. (2004) Irrigation Water Management: Principles and Practice. Chandrasekharan, H. and Gupta, Navindu (2006) Fundamentals of Nuclear Science – Application in Agriculture. Ваквите сонди се користат и во апликации за евиденција на бунари, во неутронска радиографија, томографија и други радиохемиски испитувања.