Хаймэ Рамон Лусінчы (; , Кларынес, штат Ансаатэгі — , ) — венесуэльскі дзяржаўны дзеяч, прэзідэнт Венесуэлы з 1984 па 1989 год.
Біяграфія Скончыў школу ў Барселоне (штат (Ансаатэгі). Вучыўся на медыцынскім факультэце ў Андскім універсітэце ў горадзе Мерыда), затым перавёўся ў Цэнтральны ўніверсітэт Венесуэлы, дзе яшчэ ў студэнцкія гады захапіўся палітыкай, стаў віцэ-прэзідэнтам Асацыяцыі венесуэльскай моладзі, звязанай з Нацыянальна-дэмакратычнай партыяй, якая пераўтварылася ў 1941 годзе ў сацыял-дэмакратычную партыю Дэмакратычнае дзеянне (ДД). Скончыўшы ўніверсітэт у 1947 годзе, працаваў урачом у розных медыцынскіх установах у родным штаце (1947—1950), стажорам бальніцы хуткай дапамогі ў Каракасе (1950—1952), урачом у шпіталях і бальніцах Буэнас-Айрэса і Сант’яга-дэ-Чылі. (1956—1958). Пазней выкладаў у Нацыянальным інстытуце па догляду дзяцей і працаваў намеснікам галоўнага ўрача педыятрычнай бальніцы Каракаса (1958—1960).
У снежні 1947 года ўпершыню быў абраны ў Нацыянальны кангрэс. У 1948 годзе быў абраны старшынёй муніцыпальнага савета акругі Фрайтэс і старшынёй Заканадаўчага сходу Ансаатэгі, а таксама рэгіянальным сакратаром ДД. Аднак з-за ваеннага перавароту ў лістападзе 1948 года быў упершыню арыштаваны, а яго паўнамоцтвы спынены.
У 1950 годзе быў адным з арганізатараў агульнанацыянальнай забастоўкі нафтавікоў.
Катэгорыя:Прэзідэнты Венесуэлы