Філіп ІІ Арлеанскі (; , Сен-Клу — , Версаль) — французскі прынц з дынастыі Бурбонаў, пляменнік караля Людовіка XIV, пасля смерці якога ў 1715 годзе стаў рэгентам Францыі пры малалетнім Людовіку XV, кіруючы краінай да яго паўналецця ў 1723 годзе.
Біяграфія Нарадзіўся ў сям'і Філіпа I Арлеанскага, малодшага брата Людовіка XIV, і Лізаветы-Шарлоты Пфальцкай. Як прадстаўнік Арлеанскай галіны дынастыі Бурбонаў, ён меў высокае становішча пры двары, але першапачаткова не разглядаўся як патэнцыйны кіраўнік дзяржавы.
Удзельнічаў у Вайне за іспанскую спадчыну (1701–1714) і вызначыўся як камандуючы французскай арміяй у Італіі. Пасля заключэння Утрэхцкага міру ў 1713 годзе яго ўплыў пры двары ўзмацніўся.
Пасля смерці Людовіка XIV у 1715 годзе быў прызначаны рэгентам пры пяцігадовым Людовіку XV. Перыяд рэгенцтва адзначаўся рэформамі і эканамічнымі эксперыментамі.
Асноўныя падзеі рэгенцтва: Перадача ўлады ад міністраў да рэгентскага савета, спроба змякчэння абсалютызму. Увядзенне грашовай сістэмы, заснаванай на папяровых грошах, што спачатку дало эканамічны рост, але скончылася фінансавым крахам у 1720 годзе. Збліжэнне з Вялікабрытаніяй і Гановерам.
Пасля дасягнення Людовікам XV паўналецця ў 1723 годзе адмовіўся ад рэгенцтва. Пазней ён быў прызначаны першым міністрам каралеўства, але праз некалькі месяцаў памёр ад інсульту 2 снежня 1723 года.
Крыніцы