Na tym tle rozgrywa się gorąca miłość Bogny i Domana.
Zmiany Nowowiejski powracał wielokrotnie do tego dzieła, dokonując w nim różnorakich zmian, poprawek i uzupełnień. Kolejne premiery różniły się znacząco od poprzednich: Lwów (1927), Katowice (1928) i Warszawa (1937). Najbardziej istotne poprawki i uzupełnienia przyniosła premiera warszawska, a także lata przed i w trakcie II wojny światowej. Wtedy to (za radą Witolda Maliszewskiego) przeniósł partię muzyki baletowej z aktu rozgrywającego się pod wodą do części wstępnej, a uwerturę do drugiej odsłony drugiego aktu. Podczas okupacji niemieckiej autor dokomponował też finał na pięciu solistów i chór z orkiestrą. Po zakończeniu wojny Kazimiera Jeżewska ujednoliciła i unowocześniła libretto, nadając mu walory literackie. W wyniku zabiegów Nowowiejskiego zmianom uległ głównie akt pierwszy (przede wszystkim obie partie czołowych bohaterów), a dzieło zyskało na przejrzystości, jednolitości i spokojnej kompozycji. Uzyskano harmonijną równowagę pomiędzy momentami monumentalnymi (dramatycznymi) a lirycznymi i kantylenowymi.