Geneza Popularność wcześniejszej powieści Tolkiena Hobbit (1937) spowodowała, że wydawcy poprosili pisarza o stworzenie kontynuacji. Tolkien początkowo wysłał kilka gotowych już utworów, z których przyjęto Rudego Dżila i jego psa, zaś Łazikanty i Silmarillion nie zostały dopuszczone do publikacji, jednak Tolkien pod naciskiem zaczął tworzyć nowe dzieło.
Historia wydawnicza Pisaną przez około 12 latHumphrey Carpenter, J.R.R. Tolkien: wizjoner i marzyciel, przeł. A. Sylwanowicz, Warszawa 1997, s. 193. (1937–1949) powieść sukcesywnie wydawano w Wielkiej Brytanii w latach 1954–1955 nakładem George Allen & Urwin. W latach 1954-1956 ukazał się również w USA nakładem oficyny Houghton Mifflin. Do połowy lat sześćdziesiątych powieść sprzedawała się dobrze, ale nie była jeszcze uznawana za potężny sukces wydawniczy i szybko utraciła zainteresowanie prasy. W 1961 krytyk Philip Toynbee pisał o tym, że osoby wybitne ze świata literackiego dawniej poważnie traktowały fantazje Tolkiena o hobbitach i że ma on wrażenie, że jedna ze stron (on lub osoby ze świata literackiego) musi być szalona, ponieważ jemu te książki wydawały się nudne, źle napisane, dziwaczne i dziecinne.