do wysokości 600–700 m n.p.m. dochodzą tu ożota zwyczajna, jurinea miękka (Jurinea mollis (L.) Reichb.), len cienkolistny czy palczatka kosmata.
Szereg innych gatunków znajduje tu swoją pd. granicę występowania na Słowacji. Należą do nich m.in. zawilec narcyzowaty, pierwiosnek łyszczak, stokrotnica górska, dzwonek drobny czy krzew świdośliwa jajowata. Z endemitów zachodniokarpackich występują tu m.in. urdzik karpacki i bardzo rzadka sasanka słowacka, a z gatunków reliktowych – dębik ośmiopłatkowy i cis pospolity.
Historia Rezerwat został powołany rozporządzeniem Ministerstwa Kultury Słowackiej Republiki Socjalistycznej nr 3623/1974-OP z dnia 27 maja 1974 r. z datą obowiązywania od 1 czerwca 1974 r. W rezerwacie obowiązuje 4 (w skali 5-stopniowej) stopień ochrony.
Cel powołania Rezerwat został powołany w celu ochrony krajobrazu oraz leśnych, łąkowych i naskalnych biocenoz południowego skraju Karpat, w których obserwować możemy przenikanie się gatunków flory i fauny: południowych, kserofilnych i ciepłolubnych z gatunkami górskimi (borealnymi), z których wiele osiąga tu swoje granice występowania (północne lub południowe).