Prawie cały teren rezerwatu jest pokryty lasami. Poza rozległą polaną, opadającą spod szczytu Rokoša ku zach. niezalesione są gołe ściany skalne oraz fragmenty stromych, suchych stoków, które pokrywają zespoły roślinności naskalnej oraz murawy kserotermiczne. Głównym gatunkiem lasotwórczym jest tu buk, tworzący – w zależności od ekspozycji i ukształtowania terenu – różne zespoły buczyn, które możemy tu obserwować na wszystkich etapach rozwoju. W zespołach tych bukowi towarzyszą jawor, jesion wyniosły, lipa szerokolistna, a na skalnych wychodniach rzadko jarząb nieszpułkowy. W niższych położeniach występuje dąb bezszypułkowy, tworzący lokalnie rzadkie lasy typu sawannowego. Na cieplejszych stanowiskach spotkamy sosnę zwyczajną oraz wyraźnie ciepłolubny gatunek jakim jest dąb omszony. Jest to jedyne miejsce w całych Karpatach Zachodnich, gdzie obok siebie rosną te dwa gatunki drzew. Pn. granica występowania dębu omszonego przebiega przez Słowację, a w opisywanym rezerwacie znajdują się jego najwyżej położone (ok. 980 m n.p.m.) stanowiska w Zachodnich Karpatach. Swą „karpacką” pn. granicę występowania znajdują tu m.in. dyptam jesionolistny, gipsówka baldachogronowa (endemit panoński), ostnica Jana czy wężymord rakuski. Inne gatunki ciepłolubne osiągają tu swoje najwyższe stanowiska w Karpatach Zachodnich. Np.