Po zawarciu porozumienia, 6 czerwca 1946 roku podpisano umowę z Katowickim Zjednoczeniem Przemysłu Węglowego w Wełnowcu, przejmując niezagospodarowany teren o wymiarach 100×100 m, na którym miał stanąć „rozbieralny” kościół.
12 maja 1946 roku powstał Komitet Budowy Kościoła pod przewodnictwem ks. Tomaszewskego. W pierwszej kolejności Komitet musiał zgromadzić materiały potrzebne do budowy świątyni. Mimo, iż przeciwnikiem budowy kościoła był ówczesny wójt gminy Janów Franciszek Żymła, udało się uzyskać przychylność dyrektora Sznapki z KZPW, przydzielając betonowy barak z Brzezinki (późniejsza część Mysłowic), który po rozebraniu miał posłużyć jako materiał budowlany dla nowego kościoła oraz władz kopalni „Wieczorek”, od której korzystnej cenie kupowano część niezbędnych materiałów budowlanych.
Architektem świątyni został inż. Jerzy Krug z Giszowca, który zgodził się za opracowanie projektu kościoła w wymiarach przekazanego baraku, lecz jako że część płyt uległa zniszczeniu, podjęto decyzję, by nowy kościół powstał z cegieł przy zachowaniu stylu „barakowego”. 4 października 1946 roku ks. Lucjan Pitlok, nowy administrator parafii św. Anny, w towarzystwie wikariusza ks. Wiktora Mandrka, poświęcił plac budowy kościoła na terenie lasku bukowego.