Pogodne i kokieteryjne spojrzenie sugeruje przyjazną relację między malarzem a modelką.
Wyróżnia się kontrast pomiędzy czernią a różem, harmonijne zestawienie barw często używane przez artystę. Długie pociągnięcia pędzlem, które nie definiują konturów, nadają obrazowi charakter szkicu. Światło skupia się w trzech miejscach: na twarzy, ręce i ozdobie głowy. Płótno użyte do obrazu jest bardziej szorstkie i toporne niż materiały zwykle stosowane przez malarza.
Proweniencja Obraz należał do rodziny markizów de Santa Cruz. W 1883 został sprzedany w paryskim domu aukcyjnym Hôtel Drouot, następnie miał licznych właścicieli. Kolejno należał do: markiza de Remisa, królowej Izabeli II, kolekcji Groulta i kolekcji Grosniera. W 1976 z kolekcji David-Weill został przekazany do Muzeum w Luwrze.
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Portrety autorstwa Francisca Goi Kategoria:Portrety postaci historycznych Kategoria:Obrazy w Luwrze