Gdy miał 27 lat zmarła jego matka i Zhixu całkowicie oddał się medytacji chan. Jednak w czasie ciężkiej choroby zaczął praktykować nauki Czystej Krainy.
Po minięciu trzydziestki poświęcił się studiowaniu tekstów szkoły tiantai, której nauki pragnął zespolić z innymi doktrynami buddyjskimi. Zaczął pisać komentarze i eseje związane z sutrami buddyjskimi, jak i klasyczną konfucjańską Księgą zmian Zhouyiego.
Pod koniec XVI w. jezuiccy misjonarze Michele Ruggieri (1543-1607) i Matteo Ricci (1552-1610) przybyli do Chin z zamiarem „dopełnienia konfucjanizmu i zastąpienia buddyzmu” przez chrześcijaństwo. Zhixu dołączył do innych mistrzów buddyjskich atakujących tę religię i napisał tekst Pixie ji (Zebrane eseje obalające inną wiarę). Zaatakował chrześcijaństwo zwłaszcza za teodyceę; jak to jest możliwe, że miłosierny i wszechmogący bóg dopuszcza do pojawienia się zła w świecie. Zhixu bronił stanowiska, że zło i dobro pochodzą od istot ludzkich i są albo rozwijane, albo przezwyciężane dzięki odpowiedniej osobistej praktyce.