Twórczość Fernán Caballero jest uważana za inicjatorkę powieści regionalnej w Hiszpanii. W jej twórczości widoczne jest przywiązanie do tradycji i umiłowanie folkloru. W swoich dziełach broniła tradycyjnych obyczajów, które zanikały w wyniku ciągłego postępu i wpływów z zewnątrz. Mają one również charakter moralizatorski. Początkowo pisarka tworzyła swoje dzieła w języku francuskim. Przy pomocy Joségo Joaquina de Mora dokonała tłumaczeń niektórych z nich na hiszpański. W pierwszej kolejności tworzyła krótkie opowiadania i scenki obyczajowe, z czasem skłaniając się ku dłuższym formom literackim.
Jej pierwsza, a zarazem najsłynniejsza powieść, Mewa, została opublikowana w 1849 r. Utwór ten również został napisany pierwotnie po francusku i ukazał się jako dodatek w madryckim czasopiśmie El Heraldo. Opublikowanie powieści nie było intencją autorki, jednakże po namowach ze strony męża, przesłała rękopis Josému Joaquinowi de Mora, który przetłumaczył go na język hiszpański. Bohaterką utworu jest córka rybaka o niezwykłym głosie, która zdobywa sławę i odnosi sukcesy, lecz są one krótkotrwałe. Kobietę gubi miłość do pewnego toreadora, który ginie w pojedynku. W wyniku romansu rozpada się jej małżeństwo. Wkrótce bohaterka traci również głos i jest zmuszona do powrotu do rodzinnej wsi, gdzie poślubia jednego z miejscowych chłopów.