W 1566 roku Wilhelm ostatecznie wypowiedział się na temat kłótliwego usposobienia żony w listach do jej wuja Augusta i brata matki, landgrafa Hesji-Kassel Wilhelma IV.
Po śmierci pierwszego syna książęcej pary – Maurycego w 1566 roku, Anna po raz pierwszy zapadła na depresję i pojawiły się u niej myśli samobójcze. Usiłowała także ukoić swoją żałobę spożywaniem ogromnych ilości alkoholu.
W 1567 roku Wilhelm zaczął gromadzić wojska i okręty celem zorganizowania powstania w należących do Habsburgów Niderlandach, wysyłając żonę do Dillenburga, niemieckiej siedziby swojego rodu. 14 listopada 1567 roku wydała na świat syna, któremu (na cześć swojego ojca i pierworodnego) nadała na imię Maurycy. Wiadomość o narodzeniu syna dotarła do oblegającego Burgundię Wilhelma w połowie stycznia 1568 roku, po tym jak w grudniu roku poprzedniego wszystkie jego ziemie i posiadłości w Niderlandach zostały przejęte przez króla Hiszpanii.