Propozycja Wilhelma bogatego została odrzucona przez Karola V ze względu na sukcesję Gledrii.
Sama Krystyna w tym czasie była zakochana w René Chalon, księciu Oranii. Tajemnicą poliszynela było to, że René kocha Krystynę i zabiega o jej względy, a ona sama nie jest mu dłużna. Propozycja tego mariażu popierana była przez jej siostrę Dorotę i szwagra Fryderyka, który chciał by jego szwagierka wyszła za mąż z miłości, o ile tylko to możliwe. Namiestniczka nieoficjalnie zganiła siostrzenice, ale nie wydała żadnych oficjalnych dyspozycji co do tego związku, ponieważ postanowiła pozwolić zdecydować o tym swojemu bratu cesarzowi, który mógł potrzebować Krystyny jako karty przetargowej w swojej sieci politycznych mariaży, dzięki której umacniał władzę ich rodu w Europie. W październiku 1540 roku Karol V zmusił księcia Oranii do poślubienia Anny Lotaryńskiej, po czym ogłosił zaręczyny pomiędzy bratem Anny, Franciszkiem a Krystyną, które wzmocniły sojusz między cesarstwem a Lotaryngią potężnie naruszony po sporze o Gledrię.