Na emigracji W grudniu 1831 w Elblągu zadeklarował chęć wyjazdu do Francji. Do Francji przybył w styczniu 1832 – wstąpił do zakładów emigracyjnych kolejno w Awinionie, Lunel i Le Puy. W czerwcu 1833 został skierowany do departamentu Tarn. Następnie osiadł w Castres. W sprawach politycznych stał w opozycji do obozu ks. A.J. Czartoryskiego. 16 VIII 1834 wstąpił w struktury Towarzystwa Demokratycznego Polskiego. W sierpniu 1835 przeniósł się do Tuluzy, a w marcu 1836 – do Bezièrs; w listopadzie 187 – do Bordeaux. W latach 1839–1841 ponownie zamieszkiwał w Tuluzie; od 1843 – w Paryżu.

Pracował jako litograf. W 1846 wyjechał jako emisariusz do Wielkiego Księstwa Poznańskiego, gdzie został aresztowany i osadzony na 5 miesięcy w więzieniu w Sonnenburgu. Po zwolnieniu został wydalony do Francji. W 1848 r. kandydował w wyborach do Centralizacji TDP (otrzymał 1 głos).