W przypadku udaru krwotocznego przysadki ciężkość objawów zależy od nasilenia krwotoku, przebieg może być bardzo ciężki, jeśli doprowadzi on do krwawienia podpajęczynówkowego lub dokomorowego. Zdarza się, że zawał prowadzi do zniszczenia gruczolaka i jego samowyleczenia; w takim przypadku ustępują objawy nadczynności przysadki.
Rozpoznanie Rozpoznanie udaru przysadki jest trudne, gdyż większość pacjentów nie ma wcześniejszego rozpoznania gruczolaka. Główne choroby, z którymi należy go różnicować to bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, krwotok podpajęczynówkowy, udar śródmózgowia, migrena oraz zakrzepica zatoki jamistej.
Badania obrazowe Zdjęcie rentgenowskie Zdjęcie rentgenowskie czaszki może ukazać powiększenie dołu przysadkowego oraz jego erozję. Rzadko występuje złamanie grzbietu siodła, co uznawane jest za objaw charakterystyczny udaru. Brak widocznych zmian nie wyklucza rozpoznania.
Tomografia komputerowa W ciągu pierwszych trzech dni udaru przysadka oraz okolice powyżej niej są hiperdensyjne na obrazach bez kontrastu, co utrudnia różnicowanie z tętniakiem okołoprzysadkowym (w rozróżnianiu czulsze jest MRI).