Masową popularność piosenka autorska zdobyła w połowie lat 1950., wraz z pojawieniem się magnetofonu. W tym okresie Bułat Okudżawa i Nowella Matwiejewa rozpoczęli systematyczną twórczość. W póniejszym okresie, w latach 1960. i 70., klasykami gatunku stali się Władimir Wysockij, Aleksandr Galicz, Władimir Turijanskij, Wiktor Bierkowskij, Siergiej Nikitin, Aleksandr Gorodnickij, Aron Krupp, Jewgienij Kljaczkin, Jurij Kukin, Aleksandr Mirzajan, Wadimir Bieriekow, Wiera Matwiejewa, Wiktor Łufierow, Piotr Starczik, Aleksandr Suchanow, Wieronika Dolina, Aleksandr Dolskij. Do grona tego w latach 1980. i 90. dołączyli Michaił Szczerbakow, duet Alieksiej Iwaszczenko i Gieorgij Wasiliew (Iwasi, Иваси). Do tego gatunku można też zaliczyć twórczość Timura Szaowa i grupy Blues-Sobiesiednik (Blues-Собеседник).
Włochy Również we Włoszech pod koniec lat 50. i w latach 60. zaistniała i rozwinęła się bardzo płodna tradycja autorskiego śpiewania (wł. cantautore), początkowo pod wpływem wspomnianych już francuskich „chansonniers” a później rozwijająca się już jako własny, różnorodny nurt muzyczny.