Został awansowany na stopień rotmistrza kawalerii ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1929.

Jesienią 1930 powrócił do macierzystego pułku, dowodził w nim 3 szwadronem, od marca do września 1933 był zastępcą oficera mobilizacyjnego. Następnie został przeniesiony do Oddziału II Sztabu Głównego, pełnił w nim funkcję referenta do spraw rosyjskich Wydziału IIb Kontrwywiadowczego, a od sierpnia 1935 był referentem Referatu „Wschód” Wydziału IIa Wywiadowczego. Od stycznia 1936 do stycznia 1939 był kierownikiem placówki wywiadu działającej przy Konsulacie RP w Leningradzie, używał wówczas nazwiska „Zygmunt Antonowicz”. 19 marca 1937 został awansowany do stopnia majora kawalerii. Po powrocie do Polski został kierownikiem Samodzielnego Referatu „Wschód”, następnie krótko pracował w Samodzielnym referacie „Zachód”.

Po wybuchu II wojny światowej został skierowany przez przełożonych do Francji z poleceniem utworzenia w przy Ambasadzie RP w Paryżu ekspozytury Oddziału II. Początkowo został kierownikiem Samodzielnego Referatu „Zachód” od października do grudnia 1939 był p.o. szefa Wydziału Wywiadowczego Ministerstwa Spraw Wojskowych, od stycznia do marca 1940 kierował Referatem "Zachód" Wydziału Wywiadowczego (wywiad na Niemcy).