W 1918 ukończył gimnazjum filologiczne D.P. Naumienki w Kijowie. Po zakończeniu I wojny światowej i odzyskaniu przez Polskę niepodległości, wstąpił w grudnia 1918 jako ochotnik do Wojska Polskiego i został przydzielony do 3 szwadronu 5 pułku ułanów. Początkowo służył w stopniu ułana, od maja 1919 starszego ułana, a od sierpnia 1919 kaprala. W październiku 1919 został mianowany zastępcą dowódcy plutonu. W lutym 1920 został skierowany do warszawskiej Szkoły Podchorążych Piechoty i ukończył ją z 4. lokatą. 1 lipca 1920 powrócił na front. Walczył z macierzystym pułkiem w wojnie polsko-bolszewickiej jako dowódca plutonu, za co otrzymał Order Virtuti Militari.
Po zakończeniu działań wojennych pozostał oficerem 5 pułku ułanów, 1 stycznia 1921 został mianowany podporucznikiem. 15 lutego 1922 został awansowany na stopień porucznika kawalerii ze starszeństwem z dniem 1 listopada 1921. Od stycznia 1927 do jesieni 1930 był oddelegowany do Wojskowej Misji Francuskiej w Warszawie, najpierw jako tłumacz, a od września 1928 jako oficer łącznikowy Sztabu Generalnego. Z polecenia Wojskowego Biura Historycznego opracował publikację pt. Zarys historii wojennej 5-go Pułku Ułanów Zasławskich, wydaną w 1929 w serii Zarys historii wojennej pułków polskich 1918–1920.