Zgodnie z badaniami Austriackiego Stowarzyszenia Dietetyków, aby zapewnić dostateczną podaż takich minerałów jak wapń, magnez czy żelazo, należałoby spożywać co najmniej kilkadziesiąt łyżeczek soli „himalajskiej” dziennie (ponad 200 g). + Tabela 2. Zawartość pierwiastków znaczących biologicznie w soli „himalajskiej”Pierwiastek Zawartośćprocentowa (%) Zawartośćw jednej porcji(5 g soli himalajskiej) Referencyjnawartość spożycia(RWS) % RWSw jednej porcjiChlor59,09%2955 mg800 mg369%Chrom<0,0001%0,00025 mg0,04 mg<1%Cynk<0,0001%0,001 mg10 mg<1%Fluor0,0007%0,036 mg3,5 mg1,03%Fosfor<0,0001%0,001 mg700 mg<1%Jod0,0001%0,0071 mg0,15 mg4,73%Magnez0,0160%0,800 mg375 mg<1%Mangan<0,0001%0,001 mg2 mg<1%Miedź<0,0001%0,001 mg1 mg<1%Molibden<0,0001%0,00005 mg0,05 mg<1%Potas0,1000%5,000 mg2000 mg<1%Selen<0,0001%0,00025 mg0,055 mg<1%Wapń0,2100%10,50 mg800 mg1,31%Żelazo0,0039%0,195 mg14 mg1,39%Występujące w soli „himalajskiej” minerały można podzielić na trzy grupy: tzw. składniki niezbędne dla organizmu (Tabela 2), składniki o działaniu neutralnym oraz składniki szkodliwe lub toksyczne (Tabela 3). W Tabeli 2 umieszczone są istotne składniki odżywcze, które zgodnie z rekomendacjami WHO powinny być regularnie spożywane. Podobne rozporządzenia wydała także Unia Europejska oraz PolskaRozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 9 października 2007 r.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Sól himalajska · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.