Nowy Testament Ze względu na grecki zapis ksiąg Nowego Testamentu – słowo „שְׁאוֹל-szeol” czyli miejsce błagania” przetłumaczone zostało na greckie „Άδης-hades” podziemny świat zmarłych lub świat pozagrobowy. Hades użyty jest w Nowym Testamencie 11 razyMt 11,23, 16,18, Łk 10,15; 16,23 Dz 2,27; 2,31, 1 Kor 15,55 Ap 1,18; 6,8; 20,13.14. (γέεννα-gehenna, géenna zwykle tłumaczone jako piekłoBogdan Ferdek Sekty i nowe ruchy religijne jako problem teologiczny 1997 130Encyklopedia katolicka. Towarzystwo Naukowe Lublin 1973 12 razy)Mt 5,22.29.30; 10,28; 18,9; 23,15.33; Mk 9,43.45.47; Łk 12,5; Jk 3,6..
Nowotestamentowe wyobrażenia hadesu są ściśle związane z późnym judaizmem. Staje się to szczególnie widoczne w opowieści o bogaczu i Łazarzu z (Łk 16,19-31). Hades przyjmuje dusze po śmierci, po sądzie ostatecznym Hades zostanie zamieniony przez Gehennę.
Z perspektywy Nowego Testamentu Szeol był więzieniem lub miejscem oczekiwania na zbawienie (1 Piotra 3,19). Zarówno odstępcy jak i ludzie wierni Bogu przebywali tam wspólnie pogrążeni w swoistym śnie.