Ze względu na nieukończenie przejazdu została zdyskwalifikowana i nie została sklasyfikowana w końcowych wynikach rywalizacji.

Odbiór Zainspirowany występem Boccalandro na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1998 wkrótce po tej imprezie skontaktował się z nią jej rodak, Werner Hoeger – mający wówczas 40 lat profesor uprawiający w młodości gimnastykę sportową, którego dziecięcym marzeniem był start na igrzyskach olimpijskich. Za jej namową, wspólnie ze swoim synem Chrisem, zaczął uprawiać saneczkarstwo. Ostatecznie zarówno Werner Hoeger, jak i Chris zostali olimpijczykami – ojciec startował w igrzyskach dwukrotnie (2002 i 2006), a syn raz (2002).

Podczas igrzysk w 2002 roku Boccalandro, jako pochodząca z „egzotycznego” w sportach zimowych kraju 42-letnia matka ważąca wówczas 108 kilogramów, wzbudziła duże zainteresowanie ze strony tabloidów, zyskując przydomek „wenezuelskiej bomby lodowej”. Jej zakończony upadkiem start w igrzyskach wywołał dyskusje na temat realizowanego przez Międzynarodową Federację Saneczkarską programu rozwoju saneczkarstwa, a ówczesny