Wada ta została usunięta w kolejnej, późniejszej konstrukcji KJ-500 z dookrężnym radarem, tym niemniej KJ-200, bo takie oznaczenie otrzymał Y-8 z radiolokatorem JY-06, był nadal rozwijany. Oznaczenie KJ jest skrótem chińskiego Kōng Zhōng Yù Jǐng − powietrzne wczesne ostrzeganie. Zmieniono płatowiec, nosicielem została wersja Y-8F-600 z awioniką amerykańskiej firmy Honeywell i kabiną załogi typu szklany kokpit z ciekłokrystalicznymi wyświetlaczami. Samolot napędzany jest czterema turbośmigłowymi silnikami Pratt & Whitney Canada PW150B. Produkcja seryjna zakończyła się na wybudowaniu tuzina samolotów: sześciu przeznaczonych dla lotnictwa Marynarki Wojennej Chińskiej Armii Ludowo-Wyzwoleńczej i sześciu dla Sił Powietrznych Chińskiej Armii Ludowo-Wyzwoleńczej. Pierwszy z seryjnych samolotów oblatany został 14 stycznia 2005 roku. 3 czerwca 2006 roku, egzemplarz należący do sił powietrznych o numerze bocznym 30172 rozbił się w prowincji Anhui, grzebiąc w swoich szczątkach wszystkich znajdujących się na pokładzie 40 pasażerów i członków załogi. Pasażerami było 35 techników, co sugeruje, iż maszyna brała udział w lotach badawczych. Oficjalną przyczyną katastrofy było oblodzenie samolotu. Była to jedna z najtragiczniejszych katastrof w chińskim lotnictwie wojskowym.