wpływa ono na głośność, wysokość i jakość wytwarzanego dźwięku. Sposób gospodarowania oddechem zależy również od stylu wykonawczego – w niektórych odmianach śpiewu popularnego może pozostawać bliższy oddychaniu podczas mowy.
Wysokość dźwięku odpowiada częstotliwości drgań fałdów głosowych. Śpiewak reguluje ją przez zmianę długości, napięcia i sztywności fałdów głosowych oraz masy ich części uczestniczącej w drganiu, odpowiednio dostosowując także ciśnienie podgłośniowe. Podstawowym czynnikiem wpływającym na natężenie dźwięku jest ciśnienie podgłośniowe, znaczenie mają jednak również sposób i szybkość zwierania fałdów głosowych. Kontrola głośności wymaga zatem równowagi między działaniem strumienia powietrza a właściwościami i pracą fałdów głosowych.
Zmiany kształtu, napięcia i sposobu drgania fałdów głosowych wiążą się także z . Przejściom między rejestrami mogą towarzyszyć zauważalne zmiany barwy, lecz śpiewacy dokonują również korekt akustycznych pozwalających je łagodzić lub maskować. Sposób wykorzystywania i łączenia rejestrów zależy od zakresu głosu oraz przyjętych wzorców stylistycznych i wykonawczych.