Początkowo w Kirchholmie miały być bite jednozłotowe klipy równe 4 markom ryskim („List na klipingową monetę ziemi Inflanthskiei” z 28 września 1570 r., podpisany osobiście przez króla). Do emisji jednak nie doszło. Okazało się, że potrzebna była drobna moneta. W następnym roku Zygmunt August zezwolił więc na przebicie dodatkowych 6000 (razem ) grzywien na pieniądz zdawkowy czterech gatunków, przy czym zastrzegł, aby na pieniądzach pojawiły się znaki królewskie („List na drobną mynczę Inflanthską” z 16 czerwca 1571 r.).
Ostatecznie mennicę urządzono na zamku Dalem (niem. Dahlen lub Dahlholm, łot. Dole) nad Dźwiną, niedaleko Rygi. Sprawnie poradzono sobie z zagadnieniami technicznymi i obsadą, bo już w 1572 r. pojawiły się pierwsze monety – tak przynajmniej można sądzić z dat na nich umieszczonych. Nie jest wiadome czy zadłużenie spłacono ratami, w miarę prowadzonej produkcji monet, czy jednorazowo po jej zakończeniu.
System monetarny W Inflantach do układu wileńskiego z 1561 r. panował system monetarny różniący się od polskiego, ukształtowany pod wpływem dolnosaskiego i skandynawskiego.