Przed II wojną światową wnętrza dworu były bogato wyposażone. Na ścianach wisiały cenne obrazy, m.in. Jana Rustema, Tadeusza Rostworowskiego, Szymona Czechowicza (Święty Józef) i kilka obrazów szkół holenderskiej i francuskiej.
Przed domem jest gazon, a na wprost dworu jest ruina bramy. Zabudowania gospodarcze stanowią osobny dziedziniec. Jednym z ich jest piekarnia o podobnej architekturze jak dwór (możliwe, że była to pierwotna siedziba właścicieli) – jest to murowany, siedmioosiowy budynek. Jego portyki zostały rozebrane po 1945 roku (frontowy portyk miał nietypowe 5 kolumn). Spośród innych budynków zachowała się stajnia, ruina spichlerza z frontowym podcieniem i karczma.
Dwór jest otoczony parkiem o powierzchni 4,5 ha schodzącym stromo ku jezioru. Park jest obecnie pomnikiem przyrody. W parku znajduje się duży kamień z wyrytymi słowami „Ewa” i „Zaza”, upamiętniający pochowane tu zwierzęta jednego z właścicieli majątku: klacz Ewę i sukę Zazę.
W czasie I wojny światowej we dworze funkcjonował niemiecki szpital wojskowy.